Trening sportowy

Trening sportowy czyli różnice pomiędzy karate tradycyjnym a sportowym

Karate tradycyjne, powstało w Japonii jako sztuka walki. Praktycznie rzecz biorąc karate tradycyjne opiera się na koncepcji „ciosu kończącego”. Cios kończący definiuje się jako technikę wystarczającą do unieszkodliwienia atakującego przeciwnika. Wraz z innymi technikami towarzyszącymi, technika ciosu kończącego jednoczy w sobie moc całego ciała, skupiając ją na celu uderzenia. Walka w karate tradycyjnym od początku do końca oparta jest na sztuce samoobrony. Tak więc, jedynie technika ciosu kończącego powinna stanowić o punktacji w przypadku zawodów karate tradycyjnego. Co więcej, zgodnie z zasadą, że cios kończący jest ostatnim ciosem zadanym w walce, w walkach karate tradycyjnego starcia powinny być prowadzone do zdobycia jednego punktu. Gdyby ściśle przestrzegać tej zasady w walkach karate tradycyjnego, zawodnicy powinni do minimum sprowadzić ilość nieprzemyślanych posunięć i niestarannie wykonanych technik.

Podobnie jak w przypadku każdej innej sztuki samoobrony, wzrost i waga przeciwnika nie są tu ani określone, ani też istotne. Zasady samoobrony wymagają gotowości do odparcia ataku każdego przeciwnika, niezależnie od jego wagi i wzrostu. Co więcej, niejednokrotnie napastnik bywa potężniej zbudowany od napadniętego.

Jako dyscyplina sportu, karate sportowe zawody wykorzystuje jako jeden ze środków treningowych i sposób wzbogacenia ogólnego rozwoju człowieka poprzez osiągnięcie lepszej równowagi emocjonalnej, dyscypliny wewnętrznej i zgodności z zasadami etykiety. Razem wzięte, cele te wyznaczają zrąb przepisów sportowych karate.

Korzenie karate sportowego sięgają w swym rozwoju karate tradycyjnego. W założeniach karate sportowe oparło swoje techniki i postawy na bazie uderzeń i kopnięć karate tradycyjnego z różnych szkół. Zachowując podobieństwo zewnętrzne, karate sportowe wprowadziło jednak zasadnicze modyfikacje. W swym podejściu filozoficznym, karate sportowe przeniosło nacisk ze sztuki walki i samoobrony na rzecz punktowanej konkurencji sportowej, polegającej na zadawaniu ciosów i kopnięć. Zostały uproszczone sposoby wykonywania uderzeń i kopnięć do najbardziej ogólnych i w dowolnym sensie. Punkty w walce sportowej przyznawane są na podstawie możliwie jak najszybszego i jak najbardziej precyzyjnego trafienia w cel pięścią lub stopą. W tej sytuacji niepotrzebny stał się wymóg „ciosu kończącego”. W rezultacie zbędne okazało się wkładanie w uderzenia siły powstałej z ruchu całego ciała. Główny nacisk położony został na oszczędność ruchów, zaś zakończenie walki następuje po uzyskaniu odpowiedniej liczby trafień (punktów) lub ich największej liczby po określonym czasie. W tym najważniejszym względzie dynamika ciała karate sportowego jest całkowitą odwrotnością dynamiki w karate tradycyjnym. Wyzbywszy się wymogu ciosu kończącego, karate sportowe oparło w zamian swe przepisy sportowe właśnie na systemie wielopunktowym.

Karate tradycyjne opiera się na sztuce samoobrony. Jako że w konsekwencji waga i wzrost przeciwnika są bez znaczenia, nie istnieją kategorie wagowe. Tymczasem karate sportowe, wzorem innych dyscyplin, urządza walkę z perspektywy konkurencji sportowej, a nie sztuki. Stąd dla rywalizacji sportowej i widoskowości, karate sportowe wprowadza różne kategorie wagowe i wiekowe.

Sport wprowadza program treningowy dla zawodnika uprawiającego karate

Dla karate sportowego wprowadza się programy przygotowane dla zawodników z uwzględnieniem ich cech somatycznych (w tym poziomu wytrenowania), formuły walk (czas, ilość rund, startów w sezonie itd), możliwości realizacji treninigów (czasowych i związanych z dostępem do zaplecza sportowego) oraz etapu w sezonie. Programy przygotowują kierunkową bazę motoryczną karateków. Programy przeznaczone są zarówno dla zawodników, jak i amatorów, w tym również osób rozpoczynjących trening karate, które chciałyby rozpocząć prawidłowy i kompleksowy trening. Ponadto program może uwzględniać „przywrócenie” pełnej sprawności i powrót zawodnika do sportu po przebytej kontuzji.

Program sportowy powinien być kompleksowym opracowaniem połączonym z konsultacjami

W skład programu powinno wchodzić m.in.: szczegółowe rozplanowanie cykli szkoleniowych dla treningów uzupełniających (bieganie, siłownia, pływanie, trening ogólnogimnastyczny, rekreacyjno-korekcyjny, elementy sensomotoryki, itd.) ukierunkowanych na rozwój bazy motorycznej ściśle podporządkowanej pod charakter startów w sezonie (jeśli zawodnik startuje w zawodach). Zaplanowane treningi uzupełniające powinny być w pełni integralne z treningiem karate, co zapewni profesjonalny rozwój zawodnika. Treningi wydolnościowe (bieganie, rower, pływanie) mogą być monitorowane HR, V, oraz wybranymi testami fizjologicznymi, a treningi siłowe wybranymi próbami siłowymi. Ponadto możliwy jest monitoring biochemiczny sumarycznych obciążeń treningowych (CK, LT, LDH itd), co umożliwi indywidualne sterowanie obciążeniami treningowymi (monitoring biochemiczny jest opcjonalny w zależności od możliwości realizacji zawodnika). Ponadto programy mogą zawierać indywidualną suplementację i dietę.

Tak więc, implementacja sportowa treningów znana z innych sportów znajduje tu zastosowanie, natomiast karate tradycyjne głównie opiera się na sztuce i głębokiej filozofii doskonalenia. Takie wykonanie może wzajemnie się przenikać, jak zawsze idzie o zrównoważone podejście.

Idąc w kierunku karate sportowego a docelowo uczestnictwa w największym wydarzeniu sportowym jakim jest Olimpiada, karate musiało ulec przemianom, aby przetrwać i zachować popularność. Musiało także dostosować się do obecnej tendencji i wymogów dzisiejszych czasów a także woli ogółu, chęci walki i udziału w zawodach sportowych. Dlatego też aby wprowadzić karate na wyżyny widowiska sportowego, sportu olimpijskiego, zasadne było ujednolicenie przepisów sportowych karate, których celem jest ich przejrzystość i zrozumienie dla przeciętnego widza. Są to podstawowe warunki przedłożone przez MKOL a tylko w ten sposób można to osiągnąć, rozpowszechniając organizację WKF, która ujednoliciła, dopasowała i rozpowszechniła przepisy startowe w karate. Utrzymanie z kolei karate jako sportu olimpijskiego, pozwoli wszystkim pozyskiwać wszelkie dotacje finansowe na prowadzenie działalności sportowej, zarówno na szczeblu krajowym jak i też lokalnym.